Tja en toen zat het er vanmiddag om 15.15 weer op, en konden we onze kanjer op gaan halen in Zegge. Eerst even een uurtje naar een verjaardagsfeestje en daarna op tijd op weg zodat we zeker niet te laat zouden komen. En tuurlijk zodra wij eens keer op tijd zijn zit er van alles tegen, deze keer bemerkten we het al met het wegrijden aan het flinke getoeter en allerlei sirenes, en zodra we op de grote weg kwamen reden we recht de file in vanwege de Vrachtwagen gehandicapten rit die elk jaar in Roosendaal georganiseerd wordt. Het is natuurlijk schitterend om te zien hoe al die gehandicapten zitten te genieten naast zo`n stoere trucker in een vaak nog stoerdere truck, en zelfs Khelsey was er een beetje door aangedaan, want ze bemerkte dan ook een beetje gesmoord op dat ze er haast van zou gaan huilen, en ik begreep helemaal wat ze bedoelde want het is en blijft emotioneel, vooral omdat John ook een aantal keren heeft meegereden in de rit van Bergen op Zoom. Maar nu ergerde ik me dus niet aan die super geweldige rit, maar aan de ellenlange file terwijl ik van plan was geweest om binnendoor te rijden, en vooral aan de associale automobilisten die geen tijd hebben om even te wachten en er liever je bumper afrijden dan gewoon even in de rij te blijven staan. We waren dus veel en veels te laat maar konden gelukkig nog net het eindklassement van alle spelletjes meemaken, en de uitreiking van de schitterende oorkondes die hier boven afgebeeld staat. En daar zat dan onze cowboy, oogjes zo klein dat hij moeite moest doen om ze open te houden, maar ondanks dat stralend omdat hij het reuze naar z`n zin had gehad. s`Avonds hadden ze het héél erg laat gemaakt, terwijl ze s`morgens weer om 7 uur uit bed moesten, ondanks het zéér slechte weer hadden ze toch nog gewandeld en een speurtocht gedaan, veel spelletjes gespeeld en gisteravond hadden ze een barbeque gehad en hadden ze met een heuse luchtbuks mogen schieten op ballonnen, en hoe kan het ook anders, het was het enigste gebeuren waar hij mee had gewonnen. Onderweg naar huis vertelde hij nog wel dat hij met de estafette was gevallen op z`n arm en dat hij gehuild had, en dat hij vrijdagnacht uit bed was gevallen, daardoor behoorlijk in paniek was geweest, toen tot overmaat van ramp ook nog eens moest plassen, maar dat de Hoofd Indiaan (iemand van de leiding) hem gehoord had en die hem had geholpen en dat hij daarna gewoon weer verder was gaan slapen. Thuis gekomen was hij behoorlijk stil en kroop dan ook gelijk op de bank, en terwijl ik z`n tas uitpakte viel onze kleine stoere cowboy oververmoeid in een diepe rustgevende slaap.

Ondertussen heeft onze prinses zich behoorlijk vermaakt afgelopen weekend en dan ook uitgebreid genoten van het twee dagen enigs kind zijn. We moesten vanwege zwemles behoorlijk vroeg uit bed, maar hadden daardoor een des te langere dag, en nadat ze s`middags een paar uurtjes geslapen had kon ze s`avonds met ons lekker naar de allerlaatste uitzending met allerlei hoogtepunten van Dancing with the Stars kijken. Dit natuurlijk met iets lekkers te hapsen en snapsen, en ons meis had het dan zo lekker samen met John op de bank ook reuze naar haar zin. En als je natuurlijk met je pa mag proosten, dan hoort een slokje nemen daar óók bij, alleen ik was er niet op voorbereid dat ze terwijl ik met de camera in de hand stond gewoon maar even heel m`n glas zou leeg tutteren, alhoewel ik dat van die Trees had kunnen verwachten natuurlijk, en gelukkig was ik nog nét op tijd om dat te voorkomen. En waarom die twee gekke deuren nu een luier om hun hoofd knoopten snap ik nog steeds niet, het pastte dan ook totaal niet in het Cowboy thema. Vanmorgen eerst lekker uitgeslapen tot 6.00 uur, en toen kroop ze lekker tussen ons in, en papa moest niet zeiken want het was superlicht buiten (ze mocht namelijk pas komen als het helemaal licht was buiten), gelukkig heeft ze daarna toch nog wat geslapen, en ik nog wat gedommeld voordat we er samen uitgingen om een lekker ontbijtje op bed te maken met vers geperste jus de organge, zelf gebakken broodjes, en boeren ommelet. Daarnet kreeg ze het ineens een beetje moeilijk en wilde graag haar vriendje Dwayne bellen, en tuurlijk mocht ze dat van ons even, al hoewel ze op het moment dat hij aan de telefoon kwam zich ineens als een rare giegelende krielkip ging gedragen. En na nogmaal de nachtjes te hebben geteld voordat ze hier het Pinkster weekend komen logeren, was ze tevreden en ging ze voor ons Dokus uitlaten, vergezeld van haar poppenwagen met kind Tommy-Tom erin.

Onze kids hadden weer een fantastisch weekend, dus wij uiteraard ook.

Liefs en een geweldige nieuwe week gewenst !
YVONNE