Vanavond is het dan eindelijk zo ver, onze stoere Cowboy Mischa gaat voor de allereerste keer zonder ons een paar dagen op vakantie, oftewel op Judokamp. Vanavond om 18.00 uur moet hij aanwezig zijn, en we brengen hem gezamelijk naar de groepsaccommodatie in Zegge waar heel het gebeuren zal plaatsvinden. Afgelopen week nog een aantal benodigheden gekocht, zoals bord, beker en bestek, en natuurlijk een heuse eigen zaklantaarn, met ja ja, reserve batterijen. Een mooie nieuwe toilettas gevuld met dagelijkse bijnodigdheden om zichzelf schoon en fris te houden, of eerder te maken dan. Toen hij de aanmelding kreeg was hij er niet direkt laaiend enthousiast over, maar al gaande weg leek het hem toch wel erg leuk, om nu eens echt zonder papa en mama weg te zijn, en dit kamp is natuurlijk een stuk stoerder dan bij opa en oma logeren. Wij stonden er zelf helemaal achter, en het leek ons wel eens goed voor hem om zich op die manier toch wat verder te ontpooien, en er komt ook een stukje zelfstandigheid bij kijken. Dus zo gezegt zo gedaan, totdat hij vorige week vrijdag de regelementen meekreeg en een lijst met bijnodigdheden, een deel daarvan hebben we dus ondertussen aangechaft en dat was nog het makkelijkste van alles, al kwamen er nu ook plotseling nieuwe sportschoenen om de hoek kijken, en een trainingspak met een extra korte broek, wat normaal gesproken uitgesteld zou worden tot de vakantie. Maar dat was nog niet alles, alle spullen moesten voorzien worden van naam, het advies was om dat te doen op leukoplast met watervaste stift, maar aangezien Mischa niet tegen pleisters en plakgedoen kan heb ik dus in alle kleding, handoeken en slaapzak een naamlabeltje genaaid, die ik jaren geleden eens kado had gekregen, maar nog nooit gebruikt. Gelukkig wist ik ze in één keer te vinden, en dat is knap hoor als je weet hoe een bende het bij ons op de zolder is. Bij sommige dingen kwam ik goed weg, en kon ik het met watervaste stift in het waslabel schrijven, maar ik had me dus behoorlijk verkeken op dit karweitje, want tussendoor moesten er natuurlijk ook nog dingen gewasen en gestreken worden. En daarmee was het kampkarwei nog niet geklaard, want als thema hadden ze dit jaar “Western”, en tuurlijk was Mischa z`n cowboy pak al héél lang te klein, en hadden we z`n Indianen kostuum aan school geschonken, dit had ik natuurlijk voor een weekendje weer wel kunnen lenen, maar onze kleine kanjer wilde dus als stoere Cowboy want dat was meer Western dan een Indiaan, en ach ja daar kon ik hem geen ongelijk in geven. Gelukkig had ik nog zwarte stof liggen, óók gelijk gevonden op zolder, en voor de koeienstof moest ik iets verder graven, nog even naar de weekmarkt in de stad om stoere franjes voor aan de broek en het zou klaar zijn, want hij wilde een oud leren giletje van John aan. Gisteren middag vol goede moed begonnen aan deze laatste etappe, en werkelijk alles zat tegen wat maar tegen kan zitten, toen de broek eindelijk klaar was bleek het giletje geen gezicht en heb ik van de restjes stof toch nog een echt bijpassend Cowboy hesje kunnen maken. Echte leren Cowboy hoed op die hij van de buurman mocht lenen en met de rooie zakdoek die uit de carnavalsdoos moest komen was het beeld en m`n kanjer compleet. Rond 20.00 uur gisteravond was ik klaar, met pijn in m`n rug van de rare standjes tijdens het knippen, en blaren op m`n vingers omdat ik m`n goeie stofschaar kwijt was, was ik toch blij met het leuke resultaat van het pak, en Mischa was helemaal enthousiast en wilde dan ook graag op de foto voor mijn nieuwe logje. Kids gedouched en op bed gelegd, en toen weer vlug verder zodat ik nog even kon stofzuigen zodat alle troep en draden die er lagen weg waren. Jammer dan want toen viel rond 21.00 uur in heel Halsteren, en naderhand bleek ook Bergen op Zoom, Hoogerheide en Woensdrecht de stroom uit. Kids helemaal in paniek, gelijk wat kaarsjes aangestoken, nog lekker even samen buiten gezeten want daar was meer licht dan binnen, en toen toch maar om 22.00 uur naar bed gegaan. Bleek een mobiel van me leeg te zijn, en de andere nog maar net aan, John dus gebeld en gevraagd of hij me vanmorgen wilde wekken om 6.15 uur omdat ik op de tweeling moest passen. Lekker met z`n drietjes in mijn bed gekropen, kaarsje (waxinelichtje in een glaasje) in de badkamer gezet en eentje op de slaapkamer, en toen nogmaals eruit omdat het noodweer losbarste, de ramen dichtsloegen en het onweer uit de lucht knalde. Gratis licht zul je denken, maar deze held heeft het niet zo op onweer en toch zeker niet als het FLITS en daarna gelijk KNAL is, maar óók dat was gelukkig zo voorbij en iets na 23.00 uur sprong alles weer aan. Weer uit bed om de tv, lichten en radio beneden uit te doen, mobiel vlug aan de lader gelegd en toen was het eindelijk tijd om te slapen, en dat is me nog zowaar gelukt ook. Hopelijk is het kamp minder hectisch dan de voorbereidingen ervan en kan mijn kanjer er met volle teugen van genieten.