Hoi lieve bezoekers; ik heb
dit Web-Log opgezet als
een soort Real-Life dagboek,
op 2 januari 2005
met daarin mijn
dagelijkse beslommeringen
en belevenissen.
Ik zou het dan ook ontzettend
leuk vinden als je een reactie
achter laat op mijn log,
of in mijn Gastenboek.

Liefs Youandi

Banner gekregen van Roy Raymonds

Deze week is mijn “La Mistura” log verhuisd, en het is werkelijk om te janken zo afschuwelijk. Ik ga me nog niet eens verdiepen in het nieuwe web-log want ik heb er weinig vertrouwen meer in. Ik heb dus mijn boeltje gepakt en ben vertrokken.

Jullie kunnen me voortaan vinden op Youandi Punt.nl

Onder dezelfde naam en met bijna hetzelfde uiterlijk zijn mijn belevenissen daar voortaan te volgen.

Dank jullie wel voor al jullie bezoekjes hier, en de vaak leuke reacties, en hopelijk tot snel

op YOUANDI.PUNT.NL

Liefs Yvonne

Afgelopen zondag weer helemaal in een deuk gelegen toen Mischa na z`n dutje weer een stuk opgeknapt was, en er eindelijk de nodige verhalen van het Judo kamp loskwamen. s`Middags was hij natuurlijk veels te moe geweest om ons alles tot in detail te vertellen, maar dat maakte hij zondagavond dubbel en dwars goed hoor.
Het waren eerst de gewone belevenissen van héél laat naar bed, kussengevechten, en de dingen die een kind van 7 beleefd op een kamp van 2 dagen. Ze hadden ook een speurtocht gedaan ergens in een bos, waren langs een vijver gekomen waar mensen aan het vissen waren, en hadden een neuzend (vervang de z voor een k en het is duidelijker, maar ik heb nu eenmaal geen 18+ log) tentje gezien. Tja en bij zo`n opmerking gingen onze oren natuurlijk wat extra verder open, en we wilden dan ook graag weten hoe zo`n tentje er dan wel niet uitzag. Hij ontdekte zijn eigen misspraak en vertelde dus dat er in een tentje geneusd werd net toen hun er langs liepen. Toen we vroegen hoe ze dat wisten kregen we een verbazingwekkend antwoord, en hij zei:”Nou gewoon we hoorden, Áhh, Óhh, Áááaááhh”, nou is dat natuurlijk niet zo`n rare opmerking, maar we moesten zó verschrikkelijk lachen, vooral om de manier waarop hij het bracht, en Khelsey deed nog eens een duit in het zakje om het extra verheerlijkt na te doen. Mischa echter kon er helemaal niet om lachen, en werd verschrikkelijk boos op ons, dat we stom deden, en dat het helemaal niet om te lachen was, maar ontzettend vies. We hebben onze lachbui maar even gestaakt en verteld dat het hélemaal niet vies was, maar juist erg lekker, en natuurlijk uitgelegd dat het alleen niet zo slim was om het in een tentje te doen, maar wel super spannend, juist omdat er dan allerlei mensen voorbij kunnen komen. We hebben nog nooit iets onder stoelen of banken gestoken voor de kids, ze hoeven natuurlijk niet alles tot in detail te weten maar we gaan hier dan wel op een open en vrije manier mee om, en proberen het altijd op een begrijpelijke manier uit te leggen. Hij was het er echter niet helemaal mee eens, en kon het dan ook helemaal niet waarderen dat z`n kleine zus nog maar eens een keer liet horen, wat hij de vorige dag uit dat tentje hoorde komen. Waardoor wij natuurlijk weer in een gigantische lachbui schoten, en nu dan ook om dat heerlijke verontwaardigde snuitje van hem en de opmerking dat hij niet kon snappen waarom wij zó konden lachen om zoiets smerigs. Oké kanjer, hou het vol zo, maar waarschijnlijk zul je er over een jaar of tien toch wel héél anders over denken.

Liefs Yvonne

Tja en toen zat het er vanmiddag om 15.15 weer op, en konden we onze kanjer op gaan halen in Zegge. Eerst even een uurtje naar een verjaardagsfeestje en daarna op tijd op weg zodat we zeker niet te laat zouden komen. En tuurlijk zodra wij eens keer op tijd zijn zit er van alles tegen, deze keer bemerkten we het al met het wegrijden aan het flinke getoeter en allerlei sirenes, en zodra we op de grote weg kwamen reden we recht de file in vanwege de Vrachtwagen gehandicapten rit die elk jaar in Roosendaal georganiseerd wordt. Het is natuurlijk schitterend om te zien hoe al die gehandicapten zitten te genieten naast zo`n stoere trucker in een vaak nog stoerdere truck, en zelfs Khelsey was er een beetje door aangedaan, want ze bemerkte dan ook een beetje gesmoord op dat ze er haast van zou gaan huilen, en ik begreep helemaal wat ze bedoelde want het is en blijft emotioneel, vooral omdat John ook een aantal keren heeft meegereden in de rit van Bergen op Zoom. Maar nu ergerde ik me dus niet aan die super geweldige rit, maar aan de ellenlange file terwijl ik van plan was geweest om binnendoor te rijden, en vooral aan de associale automobilisten die geen tijd hebben om even te wachten en er liever je bumper afrijden dan gewoon even in de rij te blijven staan. We waren dus veel en veels te laat maar konden gelukkig nog net het eindklassement van alle spelletjes meemaken, en de uitreiking van de schitterende oorkondes die hier boven afgebeeld staat. En daar zat dan onze cowboy, oogjes zo klein dat hij moeite moest doen om ze open te houden, maar ondanks dat stralend omdat hij het reuze naar z`n zin had gehad. s`Avonds hadden ze het héél erg laat gemaakt, terwijl ze s`morgens weer om 7 uur uit bed moesten, ondanks het zéér slechte weer hadden ze toch nog gewandeld en een speurtocht gedaan, veel spelletjes gespeeld en gisteravond hadden ze een barbeque gehad en hadden ze met een heuse luchtbuks mogen schieten op ballonnen, en hoe kan het ook anders, het was het enigste gebeuren waar hij mee had gewonnen. Onderweg naar huis vertelde hij nog wel dat hij met de estafette was gevallen op z`n arm en dat hij gehuild had, en dat hij vrijdagnacht uit bed was gevallen, daardoor behoorlijk in paniek was geweest, toen tot overmaat van ramp ook nog eens moest plassen, maar dat de Hoofd Indiaan (iemand van de leiding) hem gehoord had en die hem had geholpen en dat hij daarna gewoon weer verder was gaan slapen. Thuis gekomen was hij behoorlijk stil en kroop dan ook gelijk op de bank, en terwijl ik z`n tas uitpakte viel onze kleine stoere cowboy oververmoeid in een diepe rustgevende slaap.

Ondertussen heeft onze prinses zich behoorlijk vermaakt afgelopen weekend en dan ook uitgebreid genoten van het twee dagen enigs kind zijn. We moesten vanwege zwemles behoorlijk vroeg uit bed, maar hadden daardoor een des te langere dag, en nadat ze s`middags een paar uurtjes geslapen had kon ze s`avonds met ons lekker naar de allerlaatste uitzending met allerlei hoogtepunten van Dancing with the Stars kijken. Dit natuurlijk met iets lekkers te hapsen en snapsen, en ons meis had het dan zo lekker samen met John op de bank ook reuze naar haar zin. En als je natuurlijk met je pa mag proosten, dan hoort een slokje nemen daar óók bij, alleen ik was er niet op voorbereid dat ze terwijl ik met de camera in de hand stond gewoon maar even heel m`n glas zou leeg tutteren, alhoewel ik dat van die Trees had kunnen verwachten natuurlijk, en gelukkig was ik nog nét op tijd om dat te voorkomen. En waarom die twee gekke deuren nu een luier om hun hoofd knoopten snap ik nog steeds niet, het pastte dan ook totaal niet in het Cowboy thema. Vanmorgen eerst lekker uitgeslapen tot 6.00 uur, en toen kroop ze lekker tussen ons in, en papa moest niet zeiken want het was superlicht buiten (ze mocht namelijk pas komen als het helemaal licht was buiten), gelukkig heeft ze daarna toch nog wat geslapen, en ik nog wat gedommeld voordat we er samen uitgingen om een lekker ontbijtje op bed te maken met vers geperste jus de organge, zelf gebakken broodjes, en boeren ommelet. Daarnet kreeg ze het ineens een beetje moeilijk en wilde graag haar vriendje Dwayne bellen, en tuurlijk mocht ze dat van ons even, al hoewel ze op het moment dat hij aan de telefoon kwam zich ineens als een rare giegelende krielkip ging gedragen. En na nogmaal de nachtjes te hebben geteld voordat ze hier het Pinkster weekend komen logeren, was ze tevreden en ging ze voor ons Dokus uitlaten, vergezeld van haar poppenwagen met kind Tommy-Tom erin.

Onze kids hadden weer een fantastisch weekend, dus wij uiteraard ook.

Liefs en een geweldige nieuwe week gewenst !
YVONNE

Vanavond is het dan eindelijk zo ver, onze stoere Cowboy Mischa gaat voor de allereerste keer zonder ons een paar dagen op vakantie, oftewel op Judokamp. Vanavond om 18.00 uur moet hij aanwezig zijn, en we brengen hem gezamelijk naar de groepsaccommodatie in Zegge waar heel het gebeuren zal plaatsvinden. Afgelopen week nog een aantal benodigheden gekocht, zoals bord, beker en bestek, en natuurlijk een heuse eigen zaklantaarn, met ja ja, reserve batterijen. Een mooie nieuwe toilettas gevuld met dagelijkse bijnodigdheden om zichzelf schoon en fris te houden, of eerder te maken dan. Toen hij de aanmelding kreeg was hij er niet direkt laaiend enthousiast over, maar al gaande weg leek het hem toch wel erg leuk, om nu eens echt zonder papa en mama weg te zijn, en dit kamp is natuurlijk een stuk stoerder dan bij opa en oma logeren. Wij stonden er zelf helemaal achter, en het leek ons wel eens goed voor hem om zich op die manier toch wat verder te ontpooien, en er komt ook een stukje zelfstandigheid bij kijken. Dus zo gezegt zo gedaan, totdat hij vorige week vrijdag de regelementen meekreeg en een lijst met bijnodigdheden, een deel daarvan hebben we dus ondertussen aangechaft en dat was nog het makkelijkste van alles, al kwamen er nu ook plotseling nieuwe sportschoenen om de hoek kijken, en een trainingspak met een extra korte broek, wat normaal gesproken uitgesteld zou worden tot de vakantie. Maar dat was nog niet alles, alle spullen moesten voorzien worden van naam, het advies was om dat te doen op leukoplast met watervaste stift, maar aangezien Mischa niet tegen pleisters en plakgedoen kan heb ik dus in alle kleding, handoeken en slaapzak een naamlabeltje genaaid, die ik jaren geleden eens kado had gekregen, maar nog nooit gebruikt. Gelukkig wist ik ze in één keer te vinden, en dat is knap hoor als je weet hoe een bende het bij ons op de zolder is. Bij sommige dingen kwam ik goed weg, en kon ik het met watervaste stift in het waslabel schrijven, maar ik had me dus behoorlijk verkeken op dit karweitje, want tussendoor moesten er natuurlijk ook nog dingen gewasen en gestreken worden. En daarmee was het kampkarwei nog niet geklaard, want als thema hadden ze dit jaar “Western”, en tuurlijk was Mischa z`n cowboy pak al héél lang te klein, en hadden we z`n Indianen kostuum aan school geschonken, dit had ik natuurlijk voor een weekendje weer wel kunnen lenen, maar onze kleine kanjer wilde dus als stoere Cowboy want dat was meer Western dan een Indiaan, en ach ja daar kon ik hem geen ongelijk in geven. Gelukkig had ik nog zwarte stof liggen, óók gelijk gevonden op zolder, en voor de koeienstof moest ik iets verder graven, nog even naar de weekmarkt in de stad om stoere franjes voor aan de broek en het zou klaar zijn, want hij wilde een oud leren giletje van John aan. Gisteren middag vol goede moed begonnen aan deze laatste etappe, en werkelijk alles zat tegen wat maar tegen kan zitten, toen de broek eindelijk klaar was bleek het giletje geen gezicht en heb ik van de restjes stof toch nog een echt bijpassend Cowboy hesje kunnen maken. Echte leren Cowboy hoed op die hij van de buurman mocht lenen en met de rooie zakdoek die uit de carnavalsdoos moest komen was het beeld en m`n kanjer compleet. Rond 20.00 uur gisteravond was ik klaar, met pijn in m`n rug van de rare standjes tijdens het knippen, en blaren op m`n vingers omdat ik m`n goeie stofschaar kwijt was, was ik toch blij met het leuke resultaat van het pak, en Mischa was helemaal enthousiast en wilde dan ook graag op de foto voor mijn nieuwe logje. Kids gedouched en op bed gelegd, en toen weer vlug verder zodat ik nog even kon stofzuigen zodat alle troep en draden die er lagen weg waren. Jammer dan want toen viel rond 21.00 uur in heel Halsteren, en naderhand bleek ook Bergen op Zoom, Hoogerheide en Woensdrecht de stroom uit. Kids helemaal in paniek, gelijk wat kaarsjes aangestoken, nog lekker even samen buiten gezeten want daar was meer licht dan binnen, en toen toch maar om 22.00 uur naar bed gegaan. Bleek een mobiel van me leeg te zijn, en de andere nog maar net aan, John dus gebeld en gevraagd of hij me vanmorgen wilde wekken om 6.15 uur omdat ik op de tweeling moest passen. Lekker met z`n drietjes in mijn bed gekropen, kaarsje (waxinelichtje in een glaasje) in de badkamer gezet en eentje op de slaapkamer, en toen nogmaals eruit omdat het noodweer losbarste, de ramen dichtsloegen en het onweer uit de lucht knalde. Gratis licht zul je denken, maar deze held heeft het niet zo op onweer en toch zeker niet als het FLITS en daarna gelijk KNAL is, maar óók dat was gelukkig zo voorbij en iets na 23.00 uur sprong alles weer aan. Weer uit bed om de tv, lichten en radio beneden uit te doen, mobiel vlug aan de lader gelegd en toen was het eindelijk tijd om te slapen, en dat is me nog zowaar gelukt ook. Hopelijk is het kamp minder hectisch dan de voorbereidingen ervan en kan mijn kanjer er met volle teugen van genieten.

Vanmorgen de kids weggebracht voor hun jaarlijkse sportdag, natuurlijk op de fiets al was het een behoorlijk stuk verder dan naar school, en vooral opletten geblazen omdat er velen moeders ons voorbij scheurden in de auto, vooral van de andere school die ook op dezelfde plaats hun sportdag hielden. Ben dus op een gegeven moment zelf maar midden op de weg gaan fietsen zodat die mutsen af zouden remmen, gelukkig hebben ze dat allemaal gedaan en ben ik niet ondersteboven gereden. Het liefst zou ik ze op zo`n moment met hun luie kont uit die auto trekken, en eens even flink de waarheid vertellen. Maar ach vaak blijft het alleen maar bij denken en niet doen, en als ik dan wel een keer de waarheid tegen iemand vertel wordt er gelijk gezegd dat ik met modder gooi, of zelfs nog erger. En tja hoe meer ik voor mezelf opkom, hoe moeilijker het voor die ander wordt natuurlijk. Heb de laatste jaren veel energie en tijd in anderen gestopt, veel geluisterd, er nog meer voor gedaan, en er alles aan gegeven wat ik kon missen, tot het moment kwam dat ik zag dat ik zelf ook belangrijk ben, en niet al m`n energie aan anderen kan geven omdat ik zelf zo veel nog nodig heb, vooral na m`n operatie vorig jaar heb ik veel in moeten leveren, zowel lichamelijk als emotioneel. En ik maakte dus de bewuste keuze om een ander het eens zelf op te laten lossen en als eerste aan m`n eigen ikke te denken, daarbij kwam de nodige portie verdriet naar boven en vele slapeloze nachten waren het gevolg. Ondertussen heb ik het allemaal weer redelijk op orde en kan ik ook weer genoeg aandacht geven aan een ander zonder al m`n energie kwijt te raken, of me door die ander leeg te laten tanken. Daarnaast ben ik stabieler, en geef ik die aandacht alleen wanneer ik dat aankan, en er tijd of zin voor heb, want ikzelf ben voortaan de belangrijkste, en dat klinkt misschien hard maar het voorkomt ook slapeloze nachten. Al wordt me dit niet altijd ik dank afgenomen en wordt er behoorlijk lelijk over me gepraat en gedacht wat zich weer uit in allerlei gespook s`nachts omdat ik er toch gevoelig voor blijf en het dus opvang door middel van hele vreemde belevingen in m`n slaap. Maar vooral spiritueel is dat eigenlijk weer heel interessant vooral omdat ik steeds beter kan vatten wat het me precies te vertellen heeft, en dat ik er nu zelfs ook stemmen bij hoor van diegenen die dit flikt terwijl ik slaap is voor mij het bewijs dat ik nog steeds bijleer en spiritueel gezien aan het groeien ben. Het feit blijft wel dat ondanks dat, het natuurlijk alles behalve leuk is om zulke dingen te ontdekken, maar als ik dan eerlijk naar m`n binnenste luister, weet dat ik het al veel langer wist.
Daarom ben ik daarnet eerst weer maar eens een wijze dagkaart wistte trekken bij Starman Productions, en de volgende wijze raad werd me voor vandaag gegeven:

Kijk niet terug op je verleden, met modder aan je vleugels zul je nooit kunnen vliegen

Willen jullie ook graag een wijze raad voor vandaag? Klik dan op de afbeelding hierboven. Je krijgt dan direkt je kaart voor vandaag te zien.

Fijne dag vandaag, vol liefde, geluk en gezondheid !!

Liefs Yvonne

Afgelopen vrijdag begon ons weekend al, voor mij en de kids dan, het baasje moest natuurlijk gewoon tot s`avonds werken en kon niet met ons mee naar het strand op deze vrije ADV dag van de kids. Ik had een hele week op de tweeling gepast en we hebben ons heerlijk vermaakt in de tuin hoor, maar als je zo dicht bij de zee woont als wij dan hoor je daar met dat prachtige weer dus ook lekker gebruik van te maken.
Zodoende heb ik vrijdagochtend eerst broodjes en allerlei lekkers gekocht, alles snel klaargemaakt, badlakens, zwemkleding en waterschoenen ingepakt, en natuurlijk lekker leesvoer voor mijzelf en wat Sudoku puzzeltjes. Nog snel ergens een strandbal vandaan getoverd en we konden vertrekken. Wij hebben een paar jaar geleden een schitterend plekje aan een surfplas vlak bij de Grevelingen, eigenlijk de Philipsdam ontdekt, waar het water ondanks dat het ingedamd is gewoon zout is doordat het regelmatig ververst wordt door het openzetten van de sluizen. Het gaat dan ook een héél kleine beetje mee met het watertij, en de kids kunnen er heerlijk ravotten en spelen omdat het voorste gedeelte lekker ondiep is en héél langzaam afloopt. Het grote grasveld aan het water is een ideale plek om te vertoeven en als het héél erg warm is, kun je een plaatsje zoeken bovenop de dijk waar altijd wind staat. Het enigste nadeel is dat je een klein randje van steentjes en schelpjes over moet voordat je in het water kunt, dus zijn waterschoenen eigenlijk een must wil je niet te erg geschandaliseerd uit het water komen. Khelsey lekker eigenwijs als ze is vond dat weer niet nodig en gilde dus al na een paar tellen dat ze gebeten was door een schelp. Resultaat twee sneetjes onder haar voet en een behoorlijke jaap onder haar grote teen, dus toch maar wel even die schoentjes nog aangedaan om erger te voorkomen. Het was er heerlijk rustig en er stond een lekker briesje, dus het was goed uit te houden met m`n boekje en een hapje en snapje bij de hand.
Ook de frietkar die er altijd staat was aanwezig en we hebben dan ook weer smakelijk gelachen om Mischa toen ik aan hem vroeg of hij ook een ijsje luste hij vroeg of ik die bij had dan? Toen ik met ja antwoordde en zei dat die in de auto lagen keek hij me boos aan, met de vermelding dat dat behoorlijk stom van me was, want dat die natuurlijk al lang gesmolten waren. Pas toen ik m`n portemonee tevoorschijn haalde begreep hij de cloe. We hebben lekker een paar uurtjes genoten van zon, zee, rust, wind en de kids van hun ijsje tot John belde dat hij op weg naar huis was, en wij ook weer richting huis zijn gegaan met een heerlijk voldaan gevoel over een leuke vrije dag.

Zaterdag moesten we vroeg uit bed omdat Khelsey al om 8.45 uur moest zwemmen in Hoogerheide. Het was weer voor het eerst sinds haar keelamandel operatie en het kostte haar toch wel wat moeite om al die banen voor haar B te zwemmen, de zeven meter door het gat haalde
ze dus niet en ze ging huilen omdat ze misselijk werd. De toets om eind mei af te zwemmen was dus negatief, maar tja dat was logisch natuurlijk want het was voor haar de eerste keer. Hopelijk gaat het volgende keer beter en kan ze nog een aantal weken oefenen zodat ze misschien eind juni af kan zwemmen, heeft ze mooi voor de vakantie ook haar B binnen.
s`Middags aan de tuin begonnen en de bollen gepland die we ten bate van de Judo vereniging waar Mischa lid van is gekocht hadden. En toen John bij de Intratuin wat zakken potgrond en tuinaarde had gekocht hadden ze voor mij een hele leuke moederdag verrassing bij. Een zak met oliebollen die ze zelf leeg hebben gegeten en waar er gelukkig nog eentje voor mij overbleef, en een mistvernevelaar die ik al heel lang wenste omdat ik dat zo ontzettend romantisch in de tuin vond. Bak met water geplaatst, was steentjes er omheen gezet zodat het een soort waterput leek, en we hebben dan ook tot s`avonds héél laat genoten van de sfeer en de warmte van ons potkacheltje in
de tuin. Tussendoor natuurlijk wel even naar de Finale van Dancing with the stars gekeken (zie vorig log).

Zondag werd ik natuurlijk door de kids verwend met een op school zelfgemaakt kadootje en een schitterend gedichtje erbij. Van Mischa kreeg ik een gebatikt schilderijtje en ik was er reuze blij mee omdat hij niet zo`n knutselaar is en hij er voor mij speciaal héél erg z`n best op gedaan had. Het gedichtje had hij helemaal zelf geschreven en nog eens mooi tussen de lijntjes ook en luidde als volgt:

Lieve Mama
Op deze zondag in mei
maken we mama weer blij
het is een heel groot feest
want van jou hou ik het meest
nu krijg je van mij een dikke zoen
en mag je dit pakje open doen.

De laatste twee regels had hij met de vulpen geschreven die hij die week op school verdiend had omdat hij zo goed z`n best had gedaan met schrijven. En dat zelf geschreven gedichtje beschouwde ik dan ook als het mooiste kadootje.
Van Khelsey kreeg ik een plat blik met een mooie tekening door haar gemaakt er op, en in het blik lag een zelf gemaakte ketting van wieltjes macaroni en strijkkralen. En natuurlijk een klein, maar ontzettend lief gedichtje erbij:

HOKUS POKUS PAND
Hokus pokus pand
hier is mijn hand
en kijk eens wat ik nu doe
ik stop er een kusje in
en blaas het naar je toe

Op de vraag of ik het niet knap vond dat ze zó goed kon lezen (want ze las het voor), volgde er een kleine strijd, omdat Mischa zei dat ze helemaal niet kon lezen omdat hij zelf gehoord had dat ze het op school wel 100 keer hadden geoefend zodat ze het uit haar hoofd kon opzeggen, en dat ze dus maar deed alsof. Gelukkig was de woordenwisseling zo gesust toen ik lekker broodjes ging bakken want een ontbijtje op bed zat er deze keer niet voor me in, maar ik was dan ook nog helemaal beneveld door het mooie kado wat ik de vorige dag had gekregen.

Het is dus een heel verslag geworden, en hopelijk kan ik deze week met wat meer regelmaat een logje plaatsen, als web-log niet telkens uit valt, en het zonnetje het af laat weten zoals vandaag zodat ik even tijd vrij kan maken voor m`n pc.tje.

Allemaal een hele fijne zonnige week gewenst.
Liefs en dikke knuffel van Yvonne

Zaterdagavond 13 mei, de finale van Dancing with the Stars 2006 was daar. Het zijn Winston Post met de Russiche Euvgenia Parakhina en Barbara de Loor en partner Marcus van Teijlingen die de strijd gingen beslissen op de dansvloer. Elk paar danste een ballroomdans en een latindans naar eigen keus. Tenslotte danste elk koppel een free style, een dans die naar eigen wens ingevuld mag worden.

Dan is het moment daar voor de freestyle-dans. Barbara is groot fan van Madonna en deze inspiratie heeft Marcus gebruikt in de choreografie van hun dans. Het optreden is vooruitstrevend. Streetdance, vogue, Barbara en Marcus doen het allemaal. Het resultaat mag er zijn: vier tienen van de jury. De freestyle van Winston en Euvgenia brengt ook het beste naar boven bij dit paar. Met veel stijl en ingetogen passie dansen zij een combinatie van de paso doble en tango.

Wanneer alle punten van de drie dansen bij elkaar zijn opgeteld, blijken Barbara en Marcus bovenaan te staan na de stemming van de jury. Slecht twee punten verschil zit er tussen deze finalisten. De uitslag van deze finale van Dancing with the Stars ligt in handen van het publiek. Zondagavond weten we meer…

Juryuitslag

Tango Barbara & Marcus 9-9-9-9 36 punten

Samba Barbara & Marcus 9-9-8-9 35 punten

Freestyle Barbara en Marcus 10-10-10-10 40 punten
Totaal: 111 punten

Slow Foxtrot Winston & Euvgenia 10-10-8-9 37 punten

Paso Doble Winston & Euvgenia 9-9-9-8 35 punten

Freestyle Winston & Euvgenia 9-10-9-9 37 punten
Totaal: 109 punten

Het was schitterend om te zien heo beide koppels gegroeid waren in die 8 weken. Wij bekeken de finale zonder voorkeur want eerlijk is eerlijk ze waren beiden hartstikke goed. Dat bleek wel toen ze twee dansen dansten die ze al eerder hadden gedaan, daar aan zag je al dat ze ontzettend veel geleerd hadden qua stijl en houding. Maar het spannendste vonden we toch wel de freestyle, vooral omdat we die vorig jaar van Marcus en Irene hadden gezien bestaande uit een combidans en die van Jim en Julie spetterend was vanwege het jeugdige en vrolijke. Marcus en Barbara hadden deze keer een knallende dans bedacht, en Winston en Euvgenia een combi dans waardoor we aan het eind van beide dansen helemaal verkocht waren aan Barbara en Marcus en dus ook op hun hebben gestemd. Het andere koppel was ook geweldig goed hoor, maar we waren het er alle vier over eens dat Barbara en Marcus er een schitterende showdans van hadden gemaakt. Zondag tijdens de uitslag werd er een geweldig mooie en snelle dans weggezet door Julie en haar vroegere Partner (die speciaal over was gekomen uit Amerika) op het geweldige mooie nummer “Rood” van Marco Borsato. Daarnaast bracht Jim een stukje uit de musical “Grease” waarin hij echter minder hoefde te dansen dan we verwacht hadden, maar wat wel heel leuk was. De kids mochten opblijven omdat ze reuze benieuwd waren, maar Mischa kon z`n luikjes niet meer open houden en viel vlak voor de uitslag in slaap. En toen de uitslag kwam zaten we dan ook op het puntje van onze stoelen hoor. Khelsey zat me van de spanning stiekem in m`n armen te knijpen, en toen we hoorden dat onze favorieten van die avond wonnen maakten we een klein vreugde dansje. Volgens ons hadden ze verdiend gewonnen, maar nogmaals samen met Winston en Euvgenia hadden ze er een ware strijd van gemaakt want ze waren allbei gewoon super goed.

Uit de Poll bleek dus ook dat de meesten (40,5 %) nog nooit hadden gekeken, jammer hoor, en hopelijk kijken ze volgende keer wel want het is echt de moeite waard om te volgen. Daarnaast hadden toch de meesten (16,7%) op Barbara en Marcus gestemd.

Willen jullie de freestyle dans eens zien? Dat kan door de volgende link`s aan te klikken.

De Freestyle van Winston en Euvgenia

De Freestyle van Barbara en Marcus

Liefs Yvonne

Ooit nu zo`n tientallen jaren geleden heeft m`n pa die ooit z`n loopbaan begon als boomkweker voor mij een wilde kers geënt op een tamme, om uit te proberen of hij dat nog kon. En héél herkenbaar was dan ook zijn kinderlijke enthousiastme toen bleek dat het gelukt was, want dat stukje heb ik denk ik van hem geërfd. Het woordje kan niet komt dan ook niet in m`n woordenboek voor, ik zal ten alle tijden proberen, en pas opgeven als na meerdere pogingen blijkt dat ik té hoog gegrepen heb, en dan nog probeer in een alternatief te vinden. Het ieniminie kleine takje begon dus in m`n super de luxe grote tuin, achter een super de luxe groot huis in m`n vorig huwelijk in Halsteren, na een aantal jaren verhuisde het tot struikje uitgegroeide takje mee naar een dorpje iets verderop (Lepelstraat) en werd in de gigantisch grote tuin achter het café wat ik toen runde geplant. Oók de grond daar was behoorlijk vruchtbaar (voor het boompje dan) en het groeide uit tot een volwaardig bloeiend roze bloemen gevend boompje. Toen kwam de dag dat ik met verdriet en ongenoegen door allerlei omstandigheden het café moest verlaten, het boompje met nog groter verdriet achterlatend want ik had geen vaste woon of verblijfplaats op dat moment, en mocht blij zijn dat ik bij John kon komen wonen die een piepklein tuintje had aan z`n bejaardenwoning (tja dat was wel lachen) waar hij toen vertoefde. Toen we een jaar later samen verhuisden naar een koop woning weer terug in ons vorige dorp Halsteren hebben we er dus alles aangedaan om het boompje van mijn pa daar naartoe te halen. Het café stond nog steeds leeg (lekker puh madam, die me er toen uitflikkerde omdat ik ging scheiden), dus we konden het zo op gaan halen. Maar dat was makkelijker gedacht dan gedaan. John is er met onze nieuwe buurman naartoe gegaan, hebben er twee steekschoppen aan gemold, maar hij wist dat het boompje veel voor me betekende, dus meegaan zou het. Toen het hier aankwam schoten de tranen in m`n ogen, en ik was er op voorbereid dat het niks meer met het erfstukje zou worden, mede door de brute kracht (omdat iets anders niet meer lukte) waarmee het prachtig exemplaar uit de grond was gerukt. Het werd geplant en we zouden wel zien, we wonen nu op een voormalig weiland, dus koeimest genoeg, en dat bleek wel.

Het leuke boompje groeide uit tot een schitterende schoonheid, gooide de stoeptegels omhoog door z`n wortels, en bracht ons elk jaar meer bloesem en nog grotere takken.
Een parasol kopen hoefde niet, want binnen korte tijd gaven de bebladerde takken genoeg schaduw om heerlijk in de zonnige tuin te vertoeven. Het ieniminie kleine takje is nu in zo`n 15 jaar tijd uitgegroeid tot een ware schoonheid, met elk voorjaar grote trossen geweldig mooie roze bloesem……………….

Totdat de wind z`n koppie opsteekt zoals afgelopen weekend, en de lieflijke roze blaadjes overal naartoe geblazen worden. Zelfs de barbeque (zaterdag) werd bestrooid met een roze gloed, en we namen die lieflijk kleine blaadjes in onze sla, op het vlees en in ons haar maar op de koop toe. De buurvrouw vond het wat minder omdat ze net die week haar tuintje helemaal had aangeveegd en bladvrij had gemaakt, maar ach wij zeuren ook niet over hun bak en braadstank bij ons boven in de slaapkamers omdat hun afvoer van de afzuigkap (na de gezamelijke verbouwing) té dicht bij onze slaapkamer-ramen staat. En ik heb gister m`n groencontainer dan ook tot over de helft gevuld met deze roze gloed die zich tot behoorlijke bergjes in de tuin gevormd had. En het afschuwelijke was dan ook net toen ik alles op een grote hoop had geveegd en ik een schep in de container wilde dumpen de wind me in het ootje nam en alles weer door de tuin blies.

Snap dus ook ons meis heel goed toen ze afgelopen zaterdag lekker in de tuin een dutje wilde doen, ze horendol van al die ronddwarrelende roze blaadjes werd, en zich zelf aan het zoeken was en vooral naar en plekje om ongestoord een hazenslaapje te kunnen doen. De paarse prinsessensluier die tot een tijdje terug boven haar bed hing gaf dus een schitterende oplossing. Ik dat ding dus aan de pergola gehangen, een stoelkussen als matras er onder, en haar eigen kussen en een lekkere fleecedeken gaven het ultieme bedje waar ze even haar luikjes kon sluiten totdat we gingen eten. En het aller belangrijkste, ze had geen last van die “stomme bladjes” van de boom van “Opa Toon” die overal neerdwarrelden en een overlast op haar privecy gaven.

Vanaf vandaag is dat takkie van ons pa bijna kaal geblazen door de wind, en de overlast is over, en ondanks dat mis ik die prachtige roze gloed, en heb ik al die roze sneeuw met een melangoliek gevoel opgeveegd en weggeruimd. Tot volgend voorjaar Roze Sneeuw!!

Liefs en veel zon gewenst door…
Yvonne !!

Dat we een tijdje terug Harry en Angelita hebben mogen ontmoeten dat weten jullie vast nog wel, en dat ze toen bij ons een weekendje hebben doorgebracht, wat zeer geslaagd was en wat we beslist eens over wilden doen. Aangezien we het allemaal hartstikke druk hebben, en hun tussendoor ook nog eens verhuisden naar een schitterend huis, kwam er maar niet van. Afgelopen weekend kwam voor allemaal goed uit, maar met vijf kids in totaal en ook nog een pa en (stief)ma van Angelita die uit Amerika over waren zou het té heftig worden voor een heel weekend, dus zijn we lekker een zondagochtend op tijd naar België gereden, zodat we ook hun jongens Graeam, Dwayne en Danny konden ontmoeten en gelijk hun nieuwe huis konden bewonderen. Ze vonden het wel spannend dat wij ook een meisje meebrachten en onze Khelsey zocht dus haar mooiste kleren uit, en zorgde dat ze haar glitter lipstick paraat had, want tja zó veel jongens dat was natuurlijk wel heel erg spannend, en dan moet je er als meisje toch op je best uitzien.
Na een ruim uurtje rijden waren we er, en het was een relaxte rit geweest, deze keer eens zonder woordenwisselingen en meppartijen achter in de auto. Tijdens de kennismaking klikte het meteen, en de kids waren dan ook al snel met z`n allen op het grote gazon een partijtje aan het voetballen. Wij kregen een bezichtigingsrondje door het huis en ik begreep gelijk waarom hun er al zo lang weg van waren, want het is een prachtig huis, met vele romantische aspecten, de soort bouw waar ik dan ook helemaal weg van ben. Tegen de tijd dat we gingen eten, want we mochten lekker blijven om mee te eten van de barbeque, zat Khelsey al achter de jongste van het gezin aan en liep die helemaal plat te kussen, Graeam die 7 jaar oud is vonden we wel een geschikte partij, maar al snel hield ze het voor gezien omdat de knul er zelf niet zo van gediend was en waagde ze een nieuwe poging bij Dwayne, nou die was er wel voor te vinden hoor, en het leek wel of hij honing aan z`n kleine kontje had, want ze liep hem overal achterna. Dat hij 12 jaar oud is was voor haar helemaal geen probleem, en we hebben dan ook smakelijk gelachen om deze jonge ontluikende liefde, wat meer gekheid was dan iets anders natuurlijk, en de maffe opmerkingen van dit kleine koppeltje zorgden dan ook voor behoorlijk wat hilariteit. De barbeque was super heerlijk en Harry liet op wat verschroeide haren op z`n armen na, zien dat hij een voortreffelijke kok is. Mischa en Khelsey en John hebben dan ook gegeten alsof ze een hele dag nog niks op hadden, en zelf had ik eigenlijk ook meer gegeten dan ik normaal doe. Nadat we heerlijk wat uitgebuikt hadden, en de kids nog volop hadden gespeeld was het tijd om naar huis te gaan, want vandaag was het natuurlijk weer tijd om naar school te gaan. Het afscheid was een vrolijke bedoening, want over een paar weken komen ze weer onze kant op, en dan blijven ze een paar dagen zodat we lekker samen met al die kids leuke dingen kunnen doen zoals kreukels rapen en vissen. En Angelita en ik staan dan natuurlijk op onze eerste gezamelijke Braderie met Pinksteren, dus dat komt allemaal best goed. Het zal wat stapelwerk worden met slapen, want vier of negen personen dat schilt nogal wat natuurlijk, maar ook daar vinden we vast en zeker een oplossing voor. Rond 19.30 uur zaten we moe maar voldaan in de auto en waren weer mooi voor de uitslag van Dancing with the Stars terug thuis. Khelsey helemaal vol van haar nieuwe liefje, en John met een schitterend T-shirt wat hij van Harry en Angelita had meegekregen alvast voor zijn verjaardag, en wat uit Amerika afkomstig was. Het was een geweldig leuke en gezellige afsluiting van het weekend, en we kijken dan ook al met z`n allen uit naar Pinksteren.

Liefs Yvonne